Λοιπόν, μεγαλώνοντας, σου μαθαίνουν όλοι πως πρέπει να κατέβεις από το συννεφάκι και να προσγειωθείς στην πραγματικότητα. Αν αφήσεις την παιδικότητά σου να σε κυριεύσει, κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς αφελής και πολλές φορές αδύναμος, αλλά φίλοι μου, έρχομαι να σας πω πως η παιδικότητα είναι που σε βοηθά να επιβιώσεις από πολλές καταστάσεις και πως έχουμε ένα – δυο πράγματα, να μάθουμε ή μάλλον να ξαναθυμηθούμε, απλά παρατηρώντας τα παιδιά μας…

Πρώτον… Έπεσες; Απλά ξανασήκω…

Η αποτυχία στα παιδικά ματάκια, δεν είναι και κάτι τόσο τραγικό…εμείς οι μεγάλοι, μεγαλοποιούμε απλά τις καταστάσεις...Έπεσες … απλά ξανασήκω! Δεν υπάρχει λόγος να παίρνεις τα πάντα τόσο κατάκαρδα. Μια αποτυχία άλλωστε μπορεί να αποτελεί πολύτιμο μάθημα και να σε οδηγήσει σε κάτι καλό, το οποίο απλά θα φανεί εν καιρώ… Πόσες φορές άλλωστε δεν είπες… “Koίτα να δεις τελικά υπάρχει λόγος που γίνονται όλα!”

Ενθουσιάσου

Άφησε τον εαυτό σου να χαρεί με τα μικρά πράγματα.. Πέρνα χρόνο με τα αγαπημένα σου πρόσωπα, γέλα, χόρεψε, κάνε και καμιά κωλοτούμπα αν σε παίρνει… Δες τα παιδάκια σου, πόσο φωτίζονται τα προσωπάκια τους, όταν απλά χοροπηδούν πέρα-δώθε ή παίζουν με δυό τάπερ επί ένα τρίωρο… Όχι δεν σου προτείνω να πάρεις τα τάπερ κι εσύ, αλλά να παίξεις με τα παιδιά, να κάνεις δραστηριότητες μαζί τους ή και μόνος, πράγματα που σου φέρνουν ευχαρίστηση. Και έπειτα άφησε τις άμυνες και απλά ενθουσιάσου.. Ζήστο!!!

Απόλαυσε τις κατακτήσεις σου

Τα παιδιά χαίρονται τόσο πολύ όταν καταφέρνουν κάτι και δεν βιάζονται να περάσουν αμέσως στο επόμενο και στο μεθεπόμενο κατόρθωμα. Απολαμβάνουν το τώρα και δεν κολλούν στο παρελθόν ή το μέλλον. Είναι ωραίο να ζεις την στιγμή και πραγματικό κατόρθωμα για εμάς τους μεγάλους, που το ρολόι και ο χρόνος δεν μας αφήνουν να ξεχνάμε πόσο γρήγορα τρέχουν τα πράγματα. Ίσως να είναι στο χέρι μας, να πατήσουμε φρένο και να κοιτάξουμε για λίγο την θέα έξω από το παράθυρο και όχι να ψάχνουμε συνεχώς την επόμενη ταμπέλα και τον επόμενο προορισμό που βρίσκεται σίγουρα χιλιόμετρα μακριά. Εδώ και τώρα… αυτό μετράει!

Διώξε το άγχος, καλωσόρισε τον προγραμματισμό…

Πολλές φορές παρατηρώ την κόρη μου, πόσο αποσβολωμένη δείχνει, όταν τις φωνάζω να φορέσει τα παπούτσια της.. εννοείτε γρήγορα… και να βάλει το κασκόλ …ακόμα πιο γρήγορα και σαν σφεντόνα να εκτοξευθεί στο αυτοκίνητο, για να μην αργήσουμε. Σίγουρα από μέσα της θα απορεί με αυτή την εμμονή της μαμάς της να γίνονται όλα τόσο γρήγορα….

Καταλαβαίνω κι εγώ κι εσείς πως εδώ δεν έχουμε και πολλά περιθώρια, και φυσικά δεν μπορούμε να πάμε στο σχολείο και στην δουλειά ότι ώρα να ναι… Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε, είναι να σηκωθούμε ένα εικοσάλεπτο πιο νωρίς ή να έχουμε έτοιμα τα πράγματα από το προηγούμενο βράδυ ή να κάνουμε με κάποιο τρόπο την διαδικασία πιό χαρούμενη , όπως όποιος ντυθεί και πλυθεί πρώτος, θα βάλει ένα εικοσάλεπτο στον κουμπαρά της υπευθυνότητας… Οτιδήποτε τελοσπάντων που να μας γλιτώσει άγχος και να μας προσθέσει ξενοιασιά. Διότι τα παιδιά μας είναι ξένοιαστα και θα πρέπει να το διατηρήσουμε αυτό, έστω και με … πλήρη προγραμματισμό!!!

Ο προγραμματισμός ακούγεται βαρετός, αλλά είναι εχθρός του άγχους και άρα φίλος μας… Υπάρχουν δύο ειδών άγχη:

  • το άγχος για αυτά που δεν περνούν από το χέρι μας
  • το άγχος για αυτά που περνούν από το χέρι μας

Το πρώτο άγχος είναι απλά γελοίο και καλά θα κάνουμε να καταλάβουμε πως για αυτά που δεν περνούν από το χέρι μας, καλό είναι να είμαστε αισιόδοξοι και ήρεμοι.

Το δεύτερο άγχος για να εξαλειφθεί θέλει απλά προσπάθεια και προγραμματισμό… Η σοφία είναι να διαχωρίσουμε,να παραδεχθούμε και να κατανοήσουμε ποιές καταστάσεις περνούν από το χέρι μας και ποιές όχι! Σκεφτείτε το!

Μάθε να συγχωρείς…

Τα παιδιά μαλώνουν και τα ξαναβρίσκουν στο λεπτό. Εμείς οι πιο ψημένοι στη ζωή από την άλλη, κρατάμε μέσα μας πράγματα, αφήνουμε τις καταστάσεις να μας πληγώνουν πολύ περισσότερο απ’όσο θα ‘πρεπε και γενικότερα επιτρέπουμε στο μυαλό μας να μας κάνει κουμάντο, λες και είναι ξέχωρο από μας… Κρατώντας κακία, μόνο δηλητηριάζεστε μέσα σας. Συγχωρέστε πιο εύκολα, σταματήστε να κρίνετε τόσο αυστηρά και πιστέψτε ξανά στους ανθρώπους. Μπορεί να υπάρχει κακία στον κόσμο μας, αλλά όση καλοσύνη έχει απομείνει, πρέπει να την προστατεύουμε, να την προάγουμε και να την εξυμνούμε.

Άφησε την φαντασία σου ελεύθερη…

Ο Ευγένιος Τριβιζάς στο Ted Athens είπε πως στέλνουμε στο σχολείο ανθρώπους γεμάτους φαντασία και φροντίζουμε να βγαίνουν από εκεί στερεμένοι. Ο Αινστάιν είπε πως η φαντασία είναι πιο σημαντική από την γνώση. Επίσης συνέχισε, λέγοντας πως η λογική θα σε πάει από το Α στο Β , ενώ η φαντασία θα σε πάει παντού… Ο Μarcel Proust είπε πως είναι ωραίο να αφήνεσαι, σε όλες τις ηλικίες, να σε οδηγεί η φαντασία…

Εγώ κι εσείς, και όλοι μας πρέπει λοιπόν, να καλλιεργούμε την φαντασία μας… πρέπει να της επιτρέπουμε να εκδηλώνεται και να μας οδηγεί σε μονοπάτια που μόνη της η λογική δεν θα μπορούσε να διαβεί. Και μαζί μας θα πρέπει να παίρνουμε και τα παιδιά μας… ή να τα ακολουθούμε γιατί αυτά λειτουργούν κατά κύριο λόγο με αυτήν.

Εδώ λοιπόν στo neraidoskoni.gr η φαντασία είναι το εισητήριο και όσες φορές διαβείτε το κατώφλι μας, φροντίστε το “εισητήριο” να μην το έχετε αφήσει σπίτι…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fili

Είμαι η Φίλι και λατρεύω να γράφω… για τα πάντα!!! Μεγάλο μου πάθος όμως είναι τα παραμύθια! Μ'αρέσει να αφήνω την φαντασία μου ελεύθερη και το μικρό κοριτσάκι που ακόμα κρύβω μέσα μου, να εξερευνά ανενόχλητο από την καθημερινότητα, κόσμους που δεν έχουν ακόμα γεννηθεί… Αν θέλετε να βρεθούμε εκεί παρέα …απλά πάρτε λίγη νεραϊδόσκονη και ελάτε να με συναντήσετε.. Μην ξεχάσετε να φέρετε μαζί και τους μικρούς μου φίλους… χάρη σε αυτούς άλλωστε η νεραϊδόσκονη διατηρεί την μαγεία της… γκλιν , γκλόν και φύγαμε…