Μετράμε μαζί νανάκια προβατάκια…

Μετράμε μαζί νανάκια προβατάκια…

Κάθε βράδυ,λίγο μετά τις εννιά -γι’ αυτό μην αργήσεις να πέσεις στο κρεβατάκι σου- δέκα νανάκια προβατάκια, ακούραστα πηδούν πάνω από τον ξύλινο ονειροφράχτη, κοιμίζοντας τα παιδάκια όλου του κόσμου, μέχρι να μετρήσουν από το δέκα μέχρι το ένα…. Το 10ο...
…Αυτοί κοιμήθηκαν καλά…κι εμείς καλύτερα!!!

…Αυτοί κοιμήθηκαν καλά…κι εμείς καλύτερα!!!

Ανάμεσα στο κάπου και το πουθενά, πιο μακριά κι απ’την αλήθεια στης γλυκιάς-γλυκιάς γιαγιούλας τα παραμύθια, υπάρχει ένα μικρό, ξύλινο σπιτάκι πολύ πολύ ήσυχο, όπου ακούγονται μόνο – που και που – ροχαλητά. Όλοι όσοι βρίσκονται μέσα στο μικρό, ξύλινο...
Η πριγκίπισσα με τα μαλλιά… κουβάρια!!!!

Η πριγκίπισσα με τα μαλλιά… κουβάρια!!!!

Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα βασίλειο μακρινό, ζούσαν ανθρωπάκια σας εσάς και σαν εμένα αλλά με μαλλιά ανακατεμένα και πολύ πολύ μπλεγμένα…   Βούρτσες ,χτένες και ψαλίδια δεν υπήρχαν πουθενά και κανείς ποτέ δεν είχε χτενισμένα τα μαλλιά…   Η Βασίλισσα Μις...
Φοίβη, η μικρή κουνελίτσα

Φοίβη, η μικρή κουνελίτσα

Σ΄ένα σπιτάκι με μεγάλο καταπράσινο κήπο και πολλά πολλά λουλούδια ζούσε εκτός από τους νοικοκυραίους και μια οικογένεια κούνελων… Η μαμά κουνέλα που αράδιαζε μικρά κουνελάκια κάθε τρεις και λίγο, ο μπαμπάς κούνελος τόσο ευτυχισμένος που γελούσαν μέχρι και τα...
Πάμε βόλτα στ’ αστέρια;

Πάμε βόλτα στ’ αστέρια;

«Όταν ο ήλιος πέφτει πίσω από τα βουνά και σου λέει η μανούλα σου να πας για ύπνο, όταν ο μπαμπάς σου σε σκεπάζει και σε φιλάει για καληνύχτα, το ίδιο κάνουν κι οι δικοί μου. Μόνο που σήμερα δεν κλείνουν τα ματάκια μου. Όταν δεν μπορώ να αποκοιμηθώ, πηγαίνω στη σοφίτα...
Υφαίνοντας μια ηλιαχτίδα…

Υφαίνοντας μια ηλιαχτίδα…

«….. κι έτσι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…» Το παραμύθι ξετυλίχθηκε με μεγάλη μαεστρία και τα ματάκια της μικρούλας Χλόης και του μικρού Φίλιππου, είχαν αρχίσει να κλείνουν… «Λοιπόν, μικρά μου, φτάνουν τα παραμυθάκια για σήμερα. Ώρα για ύπνο.»...