Πάμε βόλτα στ’ αστέρια;

Πάμε βόλτα στ’ αστέρια;

«Όταν ο ήλιος πέφτει πίσω από τα βουνά και σου λέει η μανούλα σου να πας για ύπνο, όταν ο μπαμπάς σου σε σκεπάζει και σε φιλάει για καληνύχτα, το ίδιο κάνουν κι οι δικοί μου. Μόνο που σήμερα δεν κλείνουν τα ματάκια μου. Όταν δεν μπορώ να αποκοιμηθώ, πηγαίνω στη σοφίτα...
Υφαίνοντας μια ηλιαχτίδα…

Υφαίνοντας μια ηλιαχτίδα…

«….. κι έτσι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…» Το παραμύθι ξετυλίχθηκε με μεγάλη μαεστρία και τα ματάκια της μικρούλας Χλόης και του μικρού Φίλιππου, είχαν αρχίσει να κλείνουν… «Λοιπόν, μικρά μου, φτάνουν τα παραμυθάκια για σήμερα. Ώρα για ύπνο.»...
Μια Γλυκατζού…σκέτη Γλύκα!!!

Μια Γλυκατζού…σκέτη Γλύκα!!!

Μια φορά κι έναν καιρό, πιο μακριά απ’ την αλήθεια στης γιαγιάς τα παραμύθια και σίγουρα πιο κοντά από εκεί που πάει το μυαλό σου, όταν ακούς την λέξη γλειφιτζούρι, ανάμεσα στο κάπου και το πουθενά, ήταν ένα χωριουδάκι, που κανείς δεν θυμάται το όνομά του…...
Η Γκλιν χάνει την λάμψη της…

Η Γκλιν χάνει την λάμψη της…

Μια μέρα, η Γκλιν η νεραϊδούλα, ξύπνησε πιο νωρίς από όλους στο νεραϊδοβασίλειο και επειδή άρχισε να πεταρίζει εδώ κι εκεί, έχασε την ώρα του πρωινού στην Νεραϊδοχωρα, όπου όλοι οι κάτοικοι έτρωγαν μαζί… Όλες οι φίλες της, οι νεραϊδούλες φάγανε τα αυγουλάκια...
Πιτ και Ποτ

Πιτ και Ποτ

Σ’ ένα δάσος μακρινό, κάπου ψηλά μεσ’ το βουνό, ζούσαν δύο ξωτικά, φιλαράκια κολλητά… Ο μικρούλης έξυπνος Πιτ και ο εξυπνούλης μικρός Ποτ… Ήταν αγαπημένοι και πολύ πολύ δεμένοι , χαρωποί και μονιασμένοι ,παιχνιδιάρηδες πολύ και ίσως λίγο, λιγουλάκι γκρινιαρούληδες το...
Σ’ αγαπώ γι’ αυτό που είσαι…

Σ’ αγαπώ γι’ αυτό που είσαι…

Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ ένα δάσος μακρινό, πιο μακριά κι απ’ την αλήθεια, στης γιαγιάς τα παραμύθια ζούσε ένα ζευγάρι ιπποπόταμων…   Η Μίνα η νοικοκυρά με τη τουρλωτή ουρά και ο άντρας της ο Πίπης με την κίτρινη γραβάτα και τα λόγια τα σταράτα.  ...