Σ’ ένα αστέρι μαγικό, κάπου ψηλά στον ουρανό, ζούσαν δύο νεραϊδούλες, που ήτανε και αδερφούλες… Η μικρούλα γλύκα Γκλιν, και η γλυκούλα μικρή Γκλον…

Ήταν αγαπημένες και πολύ πολύ δεμένες , χαρωπές και ευτυχισμένες ,παιχνιδιάρες και χαδιάρες και ίσως λίγο, λιγουλάκι γκρινιαρούλες το πρωί…

Μα μονάχα για μια στιγμή, μέχρι το γάλα τους να πιούνε και την δύναμη να βρούνε, απ’ το συννεφάκι τους να σηκωθούνε…

Μέχρι που ένα πρωινό, μα πως έγινε αυτό;

Μαλώσανε τόσο πολύ, για ένα ζήτημα βαρύ που η κάθε νεραϊδούλα αναρωτιέται στα κρυφά, μα ποτέ ποτέ δεν λέει σε κανέναν φωναχτά!

Ποιανής τα φτερά είναι πιο λαμπερά και ποιά πετάει πιο ψηλά?

«Εγώ», επέμενε η Γκλιν, ενώ η Γκλόν γελούσε δυνατά!

«Τι μας λες;», είπε κι η Γκλον «εγώ λαμπυρίζω και διαμαντοπεταρίζω πιο ψηλά, κοίτα να μαθαίνεις…»

Και να σου φούντωνε ο καβγάς και λύση δεν είχε ο σαματάς…

Γυρίσαν την πλάτη η μια στην άλλη και κοιτούσαν σιωπηλά τον ουρανό, χωρίς μιλιά, χωρίς χαρά, χωρίς παιχνίδια, ούτε φιλιά…

Ξάφνου η Γκλον, είδε ένα σύννεφο μικρό που έμοιαζε με καρδούλα.

Πετάχτηκε μεμιάς στην αδερφούλα της να πει, τι ανακάλυψε στον απέραντο ουρανό.

Μα για περίμενε ένα λεπτό, οι μαλωμένοι δεν μιλάνε, ούτε δείχνουν ενθουσιασμό.

Μόνο κατσούφικα απαντάνε, δεν ξεκινάνε την κουβέντα και ποτέ ποτέ δεν φέρονται καλά…

Σωστά;;; Έτσι νομίζω … σκέφτηκε η Γκλον από μέσα της…

Μα τί βαρετός που είναι ο καβγάς…που είναι η πλάκα, και πως θα πρέπει να περνάς την ώρα σου μοναχός και χωρίς κανέναν να τα πεις;;;

Χμ , μήπως δεν έχει σημασία ποιας νεραϊδούλας τα φτερά είναι τελικά πιο δυνατά;

Πρώτη φορά στα χρονικά οι δυο νεράιδες, δεν έπαιζαν μαζί.

Και  τ’ αστεράκια της γειτονιάς δεν λαμπύρισαν για μας σημερα το πρωί… , σκέφτηκε λυπημένη η Γκλιν.

Ένα βλέμμα, μια ματιά ήταν στ’ αλήθεια αρκετά και μια συγνώμη αληθινή τα έλυσε όλα στην στιγμή…

Και τα φτεράκια τους κι αυτά, πετάξαν να ξέρεις πιο δυνατά, γιατί τα χεράκια τους, ήταν πιασμένα πιο σφιχτά…

Και μαζί πάντα πετάς πιο ψηλά, απ’ ότι μόνος!!!

Όλοι μαλώνουμε που και που, μα καλό είναι να θυμόμαστε την αξία ο ένας του άλλου και πως το να υποχωρούμε μερικές φορές, ίσως να μας βγει και σε καλό…

Καληνύχτα μικρές νεραϊδούλες!!!

 

Κι αν έχετε αγοράκια, μπορείτε να διαβάσετε την παραλλαγή της Γκλιν και Γκλον …  με ξωτικά και με τίτλο Πιτ και Ποτ… εδώ!!!

Fili

Είμαι η Φίλι και λατρεύω να γράφω… για τα πάντα!!! Μεγάλο μου πάθος όμως είναι τα παραμύθια! Μ'αρέσει να αφήνω την φαντασία μου ελεύθερη και το μικρό κοριτσάκι που ακόμα κρύβω μέσα μου, να εξερευνά ανενόχλητο από την καθημερινότητα, κόσμους που δεν έχουν ακόμα γεννηθεί… Αν θέλετε να βρεθούμε εκεί παρέα …απλά πάρτε λίγη νεραϊδόσκονη και ελάτε να με συναντήσετε.. Μην ξεχάσετε να φέρετε μαζί και τους μικρούς μου φίλους… χάρη σε αυτούς άλλωστε η νεραϊδόσκονη διατηρεί την μαγεία της… γκλιν , γκλόν και φύγαμε…