Μια μέρα, η Γκλιν η νεραϊδούλα, ξύπνησε πιο νωρίς από όλους στο νεραϊδοβασίλειο και επειδή άρχισε να πεταρίζει εδώ κι εκεί, έχασε την ώρα του πρωινού στην Νεραϊδοχωρα, όπου όλοι οι κάτοικοι έτρωγαν μαζί…

Όλες οι φίλες της, οι νεραϊδούλες φάγανε τα αυγουλάκια νεραϊδοστρουθοκάμηλου και τα ψωμάκια από ασημάλευρο και ήπιαν όλο το γαλατάκι μονόκερου, εκτός από αυτήν…

“Τριαλα λιλα λιλα λο, τί ωραία που πετώ!!!” , φώναζε εδώ κι εκεί…

χωρίς καθόλου να σκεφτεί, το λάθος της

το τραγικό, να μην φανεί στο πρωινό…

Η μαμά, η νεραιδούλα, πολλές φορές της το ‘χε πει,

πως το πρωϊνό το φαγητό, είναι πολύ σημαντικό…

Και πως δεν πρέπει, ποτέ μα ποτέ, να μένει η κοιλίτσα νηστική…

Όταν ήρθε η ώρα του παιχνιδιού , όλα τα νεραϊδομαθητούδια, μαζεύτηκαν στην αυλή του νεραϊδοσχολείου για να παίξουν, μα η μικρή νεραϊδούλα Γκλιν, ήταν πολύ εξαντλημένη για παιχνίδια…

“Μα τί συμβαίνει, τι είναι αυτό που μ’ έχει κάνει να ζαλιστώ…;

Η κοιλίτσα μου πονάει και το κεφάλι μου γυρνάει..

Νιώθω πως να παίξω δεν μπορώ και να πετάξω αδυνατώ…”

“Και τα φτερά σου και αυτά δεν είναι πλέον λαμπερά”, της είπαν, με μια φωνή οι νεραϊδοφίλες της…

“Μάλλον θ’ αρρωστησες καημενούλα μου”, της είπε η αδερφούλα της η Γκλον…

“Ή μήπως φταίει για όλο αυτό , το ότι δεν έφαγες πρωϊνό;;;”

“Δεν έφαγε πρωϊνό;;;” αναφώνησαν όλοι μαζί, με ανησυχία αληθινή!!!

“Γρήγορα φέρτε της πέταλα από βαμβακολούλουδα,

φέρτε ροδόγαλο με νιφάδες μελοκάλαμου,

και σουσαμοστόλιστο ψωμί…

Φέρτε της κάτι πριν χαθεί όλη η λάμψη, η μαγική.”, είπε η Γκλόν

Ναι, οι νεραϊδούλες είναι τυχερές,  γιατί όταν εξαντλούνται, χάνεται η λάμψη τους… Μόλις η μικρή γλυκούλα Γκλιν έφαγε το πρωινό της, έλαμψε ξανά και αστερολαμπύρισε το πιο γλυκό χαμόγελο στην αδερφούλα της…

Εμείς μπορεί να μην χάνουμε την λάμψη μας, τουλάχιστον όχι αυτήν που φαίνεται…. , αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι πρέπει να ξεχνάμε το πρωινό μας…

Αλλά αυτό το ξέρετε ήδη…έτσι δεν είναι ;;;

Fili

Είμαι η Φίλι και λατρεύω να γράφω… για τα πάντα!!! Μεγάλο μου πάθος όμως είναι τα παραμύθια! Μ'αρέσει να αφήνω την φαντασία μου ελεύθερη και το μικρό κοριτσάκι που ακόμα κρύβω μέσα μου, να εξερευνά ανενόχλητο από την καθημερινότητα, κόσμους που δεν έχουν ακόμα γεννηθεί… Αν θέλετε να βρεθούμε εκεί παρέα …απλά πάρτε λίγη νεραϊδόσκονη και ελάτε να με συναντήσετε.. Μην ξεχάσετε να φέρετε μαζί και τους μικρούς μου φίλους… χάρη σε αυτούς άλλωστε η νεραϊδόσκονη διατηρεί την μαγεία της… γκλιν , γκλόν και φύγαμε…