Η Λίνα η ελεφαντίνα ,

κάθε τέσσερις του μήνα,

είχε αποφασίσει

να αγαλλιάζει την ψυχή της

και να κάνει το καλό,

αυτό που είχε ακούσει όλοι

να το ρίχνουν στο γιαλό…

 

Ήταν μια μέρα αφιερωμένη

σε όλους αυτούς που αγαπά

και θα ‘κανε για αυτούς χατήρια

από μεγάλα εώς μικρά…

 

Βοηθούσε την ρινοκερίνα Πόπη,

που ‘τανε πλέον μια γιαγιά

να κουβαλήσει όλα τα ψώνια,

ακόμα κι αυτά που ‘ταν ελαφριά.

 

Έπειτα πήγαινε στον βάλτο

στα βατράχια τα πολλά

και αράδιαζε τα νούφαρα τους,

που αλλιώς καθόντουσαν μακριά,

για να πηδούν τα βατραχάκια,

χωρίς να πέφτουν στα βαθιά.

 

Αν συναντούσε την κυρά Χριστίνα,

την γαλοπούλα, δασκάλα του χωριού,

της ξεσκόνιζε όλα τα βιβλία

και της ξεφόρτωνε τον νου.

Καθάριζε το πίνακά της

και την βοηθούσε με το πρόγραμμά της.

 

Σαν άκουγε τον κύριο Φώτη ,

τον ιππόποταμο χωρικό,

του ξεχορτάριαζε τον κήπο

και πότιζε κάθε λαχανικό.

Έπειτα μάζευε τα φρουτάκια,

τα σύκα, τα μούρα, τα σταφυλάκια

και τα ‘βαζε σ’ έναν κουβά,

στην άκρη του κήπου, καθαρά.

 

Κι αν συναντούσε την Πασχαλίνα,

την κολλητή της γαιδουρίνα

της είχε φτιαγμένο καλαθάκι

με λίλιουμ, κεράσια και λίγο φαγάκι.

Ήταν ο τρόπος της να πει σ’ αγαπώ…

Χμμμ εγώ άραγε τι

τρόπο να βρω να το πω;

 

Η Λίνα στις τέσσερις του μήνα

δείχνει με πράξεις  πως την νοιάζει…

 

Κι αν αύριο το κάνες κι εσύ…

ίσως ο κόσμος μας, μέρα την μέρα

ν’ άνθιζε από αγάπη ακόμα πιο πολύ…

Fili

Είμαι η Φίλι και λατρεύω να γράφω… για τα πάντα!!! Μεγάλο μου πάθος όμως είναι τα παραμύθια! Μ'αρέσει να αφήνω την φαντασία μου ελεύθερη και το μικρό κοριτσάκι που ακόμα κρύβω μέσα μου, να εξερευνά ανενόχλητο από την καθημερινότητα, κόσμους που δεν έχουν ακόμα γεννηθεί… Αν θέλετε να βρεθούμε εκεί παρέα …απλά πάρτε λίγη νεραϊδόσκονη και ελάτε να με συναντήσετε.. Μην ξεχάσετε να φέρετε μαζί και τους μικρούς μου φίλους… χάρη σε αυτούς άλλωστε η νεραϊδόσκονη διατηρεί την μαγεία της… γκλιν , γκλόν και φύγαμε…