Mια φορά και έναν καιρό, ζούσαν τέσσερα μικρά κουνελάκια…

Όλα έχουν φτιάξει την φωλίτσα τους στο χώμα , αλλά δεν είναι όλα τους ευτυχισμένα.

Η Κλαιρ, το άσπρο κουνελάκι ζει στην φωλίτσα του πριν, όπου το μόνο που κάνει, είναι να θυμάται πόσα καροτάκια έφαγε πριν μια εβδομάδα ή μια μέρα πριν το σήμερα.  Όλοι οι φίλοι της παίζουν έξω, αλλά την Κλαιρ δεν την νοιάζει. Το μυαλό της είναι γεμάτο με σκέψεις και δεν χωρά το παιχνίδι και την ξενοιασιά. Η Κλαιρ, το άσπρο κουνελάκι ζει μέσα από τις αναμνήσεις, ενώ μασουλάει το γλυκό της καροτάκι. Δεν νιώθει όμως την γεύση του, ούτε την γλυκάδα. Αλλά θυμάται ξεκάθαρα, ότι είχε φάει τουλάχιστον πέντε καρότα προχθές και ότι δεν είχε βρει κανένα καροτάκι μερικές μέρες νωρίτερα. Ένιωσε λύπη. Μα τι παράξενο και αστείο… Η Κλαιρ, το άσπρο κουνελάκι μασουλάει το γλυκό της καροτάκι και νιώθει λυπημένη για την μία μέρα που δεν είχε καροτάκι για να μασουλήσει…

Η Κλαιρ θυμάται να νιώθει χαρά τότε που… Χμμμ, σίγουρα πρέπει να είχε νιώσει χαρά κάποτε…

 

O Μπω, το γκρι κουνελάκι ζει στην φωλίτσα του μετά, όπου το μόνο που κάνει, είναι να σκέφτεται πόσα καροτάκια θα φάει σε μια εβδομάδα ή μια μέρα μετά το σήμερα.  Όλοι οι φίλοι του γελάνε έξω , αλλά ο Μπω δεν τους ακούει. Το μυαλό του είναι γεμάτο με ανησυχία και δεν χωρά το παιχνίδι και την ξενοιασιά. Ο Μπω, το γκρι κουνελάκι ανησυχεί αν τα καροτάκια  θα του φτάσουν ή αν σύντομα θα γουργουρίζει η μικρή του κοιλίτσα,  ενώ μασουλάει το γλυκό του καροτάκι. Δεν νιώθει όμως την γεύση, ούτε την γλυκάδα. Ονειρεύεται την ημέρα που θα βρει έναν σωρό από καρότα, για να μην χρειάζεται να ξαναψάξει καρότα ποτέ. Θα τα καταφέρει άραγε πριν ξεμείνει εντελώς;;; Μα τι παράξενο και αστείο μαζί… O Μπω, το γκρι κουνελάκι μασουλάει το γλυκό του καροτάκι και νιώθει ανησυχία γιατί ίσως κάποια ημέρα να μην βρει κανένα καρότο να μασουλήσει…

Ο Μπω περιμένει να νιώσει την χαρά αφού πρώτα….αφού πρώτα… χμμμμ κάποια μέρα σύντομα…

 

Ο Φω και η Πιλάι, τα καφετιά κουνελάκια είναι τόσο χαριτωμένα…

…ζουν μαζί στην φωλίτσα του τώρα, όπου το μόνο που κάνουν, είναι να μυρίζουν με τις ροζ μυτούλες τους τα καροτάκια που μασουλούν αυτήν την υπέροχη στιγμή… Μασουλάνε και γελάνε και διασκεδάζουν, μέσα και έξω από την φωλίτσα τους, μαζί με τους φίλους τους.  Κοιμούνται και ονειρεύονται και τρέμουν στο κρύο που και που ,αλλά ξέρουν καλά πως ο ήλιος θα βγει ξανά πιο λαμπερός και πως κάπου εκεί έξω υπάρχουν αρκετά καρότα για όλους. Όταν βρέχει, ο Φω και η αγαπημένη του Πιλάι, χορεύουν μαζί στην βροχή , με ή χωρίς καροτάκι να μασουλήσουν …

Ο Φω και η Πιλάι ζουν χαρούμενοι στην φωλίτσα του τώρα… Είναι ωραίο να ζούμε στο τώρα, δε συμφωνείς μικρό μου κουνελάκι;

 

Fili

Είμαι η Φίλι και λατρεύω να γράφω… για τα πάντα!!! Μεγάλο μου πάθος όμως είναι τα παραμύθια! Μ'αρέσει να αφήνω την φαντασία μου ελεύθερη και το μικρό κοριτσάκι που ακόμα κρύβω μέσα μου, να εξερευνά ανενόχλητο από την καθημερινότητα, κόσμους που δεν έχουν ακόμα γεννηθεί… Αν θέλετε να βρεθούμε εκεί παρέα …απλά πάρτε λίγη νεραϊδόσκονη και ελάτε να με συναντήσετε.. Μην ξεχάσετε να φέρετε μαζί και τους μικρούς μου φίλους… χάρη σε αυτούς άλλωστε η νεραϊδόσκονη διατηρεί την μαγεία της… γκλιν , γκλόν και φύγαμε…